X
تبلیغات
پرندگان و بیماری های آنان
ریملا آناتی پستی فیر :

بیماری مسری در اردک اهلی ، غاز ، بوقلمون و سایر پرندگان اهلی و وحشی ایجاد می کند.

در اردک به نام های : سروزیت عفونی ، سپتی سمی اردک معروف است .

در غاز به نام آنفلو آنزای غازی و سپتی سمی همراه با اکسودای سرمی معروف است.

این بیماری سپتی سمی حاد یا مزمن توام با پری کاردیت فیبرینی ، پری هپاتیت ، التهاب کیسه های هوایی و مننژیت و تورم اویدوکت را سبب می شود.

سبب خسارات اقتصادی ، مرگ و میر بالا ، کاهش وزن و کاهش ارزش پرنده می شود .

این بیماری از لحاظ بهداشت عمومی ارزشی ندارد .

تاریخچه :

1932 در فارم اردك در نیویورک شناسایی شد

که در اردک های 7 تا 10 هفته رخ می داد با 10 % تلفات

در 6 سال بعد در ایلی نویز سپتی سمی اردک نام گذاری شد.

بعد از مطالعات پاتولوژیک گسترده به نام سروزیت عفونی نام نهادند.

طبقه بندی :

در ابتدا پی فیریلا آناتی پستی فیر نامیدند.

در ادامه به علت شباهت به مورکسیلا ها ، مورکسیلا آناتی پستی فیر نامیدند .

بعدا" در اصلاحات 7 ،8و 9 کتاب باکتریولوژیک پاستورلا آناتی پستی فیر نامیدند و در نهایت جنس ریملا توصیف شد و این باکتری را ریملا آناتی پستی فیر نامیدند.

ریملا آناتی پستی فیر و کویئنونیا آناتینا بسیار شبیه به هم هستند و هر دو از اردک و غاز جدا شده اند و تفاوت این دو در حضور یا عدم حضور یکسری خصوصیات بیوشیمیایی است.

مورفولوژی :

گرم منفی فاقد تحرک و اسپور

میله ایی منفرد ، دو تایی و زنجیری یافت می شوند .

در رنگ آمیزی رایت دو قطبی بوده و با رنگ آمیزی جوهر هندی کپسولشان مشخص می شود .

نیازمندی های رشد :

به خوبی در محیط های chocolate agar blood agar  trypticase soy agar رشد کرده  با افزودن 0.05% عصاره مخمر و 5 % سرم گوساله تازه متولد شده افزایش رشد

افزایش میزان رشد با افزایش دی اکسید کربن

عدم رشد در 4 درجه و 55 درجه

رشد ماکزیمم در candle jar  37 درجه 48 تا 72 ساعت

کلونی های بلاد آگار :

 

خصوصیات بیوشیمیایی:

اندول –

سولفید هیدروژن –

اکسیداز +

کاتالاز +

هیدرولیز نشاسته –

ذوب ژلاتین +

برخی سویه ها اوره آز + و آرژنین دهیدرولاز +

حساسیت :

در محیط جامد در دمای 37 درجه یا اتاق بیشتر از 3-4 روز دوام نمی آورد.

در محیط براث در دمای 4 درجه تا 2-3 هفته دوام می آورد.

مقاوم به کانامایسین ، پلی میکسین بی و جنتامایسین

حساس به پنی سیلین ، باسیتراسین ، نئو مایسین ، آمپی سیلین و کلر آمفنیکول

سویه ها :

با استفاده از آگلو تیناسیون در لوله و در پلت و

AGP

به شناسایی آنتی ژن های سطحی پرداختند

امروزه 20 سروتیپ یافت شده است.

پاتوبیولوژی و اپی زئو تیولوژی :

بیماری جهانی

بر اساس سویه باکتری ، سن میزبان ، نحوه ورود باکتری که شدت بیماری متفاوت است.

محافظت متقاطع بین سروتیپ ها نیست.

در ایجاد بیماری بیش از یک سروتیپ نقش دارد .

میزبان  :

به طور اولیه در اردک های اهلی و غاز ها  ، تلفات سنگین در بوقلمون

جدا شده از :

قرقاول ،کبک ، بلدرچین و مرغ نوروزي

جوجه اردک 1 تا 8 هفته بسیار حساس

در زیر 5 هفته بیمار شود 1-2 روز بعد از ظهور علایم بالینی می میرد .

جوجه اردک های مسن تر احتمال زنده ماندن بیشتر است.

انتقال :

مسیر تنفسی و جراحات پوستی در پا

در بوقلمون توسط آرتروپود ها

تجویز

IV , SC , IM , IP  

FOOT PAD و داخل

 

و سینوس چشمی به شکل تجربی ایجاد گر بیماری بوده است.

از راه دهانی نه!

علایم بالینی :

بی قراری ، ترشحات چشمی و بینی و سرفه ملایم ، عطسه و اسهال سبز رنگ ، آتاکسی ، لرزش سر و گردن و کوما

جوجه اردک دراز می کشد و بر روی ناحیه شنای پایش می نشیند و حرکت ندارد

مرگ و میر 5 تا 75 % است .

پاتولوژی :

اکسودای فیبرینی سطوح سروزی

بیشتر حفره پری کارد و سطح کبد وکیسه های هوایی

التهاب فیبرینی کیسه های هوایی هم سینه ایی و هم پشتی

اکسودای موکوسی چرکی در سینوس های بینی و اکسودای پنیری در اویدوکت

عفونت مزمن درگیری مفاصل درماتیت نکروتیک اطراف مخرج و نواحی پایینی پشت

اکسودای زرد رنگ بین پوست و لایه چربی بدن

میکروسکوپیک :

اکسودای فیبرینی قلب به همراه سلول های آماسی و تک هسته ایی اولیه و هتروفیل ها

پنومونی فیبرینی چرکی

اکسودا در کیسه های هوایی

در گیری کبد در حالت حاد به صورت اطراف بابی

Peri portal

 درگیری مغز و مننژیت فیبرینی حضور اکسودای وسیع در بطن های مغزی

ایمنی :

در گیری جوجه اردکه و بهبودی آن ها که نسبت به درگیری مجدد مقاوم هستند

باکترین تجویز شده به جوجه اردک ها و در معرض سروتیپ های 1،2،5 قرار گرفتن، که در حالت هومولوگ محافظت ایجاد کرده و در حالت هترولوگ نه

باکترین تری والان از سروتیپ های بیان شده که ایمنیت کامل ولی موقت ایجاد کرده .

یک دز باکترین امولسیون روغنی در جوجه اردک ها که محافظت طولانی در بر داشت.

واکسن زنده در جوجه اردک ها و قرار گیری در معرض بیماری توسط سویه های حاد ایمنیت مناسبی نشان داد.

ایمنی غیر فعال از مادر تا 2-3 هفته در بدن جوجه اردک پایدار است.

تشخیص :

جداسازی و تشخیص عامل مسبب

بافت های مناسب خون قلب ، مغز ، کیسه های هوایی، کبد و شش و مغز استخوان و اکسودای جدا شده از محل جراحات

کشت :

در محیط های بلاد آگار و تریپتیکاز سوی آگار که 0.05 % عصاره مخمر ودارد و در دمای 37 درجه برای 24 تا 72 ساعت.

افزودن %5 سرم گوساله تازه متولد شده و جنتامایسین به جدا سازی باکتری کمک می کند .

شناسایی سروتسپ ها با استفاده از : ایمنوفلورسانت

الایزا ، اگلوتیناسیون در لوله و پلت

تشخیص تفریقی :

از سایر بیماری هایی که توام با سپتی سمی است .

Pasteurella multicida

e.coli

salmonella

strep.facium

coenonina anatine

توجه به کلامیدیازیز در بوقلمون در تشخیص تفریقی

استراتژی مداخله گر :

روش های مدیریت و بهداشت و بیو سکوریتی مناسب

تهویه مناسب

جلوگیری از تراکم بالا ، استرس

واکسیناسیون :

سروتیپ 1،2،5 در باکترین تجویزی به جوجه اردک ها و محافظت مناسب در آمریکا و کانادا در سن 2-3 هفتگی تجویز تا زمان بازار ایمن

یک دز امولسیون روغنبی ایمنیت طولانی تر و بهتری را می دهد.

البته امکان ایجاد جراحات ناخواسته در محل تزریق هست.

واکسن زنده سروتیپ 1،2،5

اشامیدنی یا ایروسل ایمینیت مناسبی در برابر سویه های حاد می دهد.

درمان سولفامتازین 0.2 تا 0.25 % در آب یا غذا جلوگیری از بروز علایم بالینی 

سولفاکوینوکسالین 0.5 تا 0.25 % کاهش مرگ و میر

درمان توام لینکومایسین و نووبیوسین مناسب و موثر در کاهش تلفات

ارزش تتراسیکلین در درمان کم

تجویز زیر جلدی لینکومایسین و اسپیکتو مایسین و پنی سیلین  یا پنی سیلین و دهیدرو استرپتو مایسین موثر در درمان

انرو فلوکساسین 0.0005 روز اول و تا 4 روز 0.0025  در آب آشامیدنی در جلوگیری از مرگ جوجه اردک ها موثر

+ نوشته شده توسط دکتر مهدی هدایتی در بیست و سوم مهر 1387 و ساعت 11:12 |

ORT: اورنیتو باکتریوم راینو تراکئیال

معرفی بیماری :

یک بیماری مسری در پرندگان که با اختلالات تنفسی و مرگ و میر و کاهش رشد را سبب می شود.

خسارات اقتصادی بالا ، افزایش مرگ و میر و افزایش روند حذف مرغان در کنار کاهش رشد و کاهش تولید تخم مرغ را سبب می شود.

ORT  بیماری زئنوز نمی باشد.

تاریخچه :

ابتدا در سال 1993 میلادی توسط چارلتون این باکتری مشخص شد.

در سال 1981 که اولین جداسازی باکتری از شمال آلمان از بوقلمون های 5 هفته جدا شد( ادم صورت ، التهاب کیسه های هوایی همراه با چرک فیبرینی از علایم بیماران بود).

در سال 1986 از بوقلمون های اسرائیل با علایم پنومونی و التهاب کیسه های هوایی جدا شد.

سالهای 1986-1988 ORT  به عنوان یک میکروارگانیسم شبه پاستورلایی شناخته شد که از بوقلمون های مولد انگلستان جدا شد.

1993 در شمال آلمان ORT  از بوقلمون های 23 هفته که ایجادگر جراحات شبه وبایی بود جدا شد.

عامل ایجادگر :

ORT  یا ریبو نوکلیئک اسید ، شبیه به ریملا آناتی پستی فیر و کونیونیا آناتینا است.

مورفولوژی :

گرم منفی ، بدون تحرک ، بدون اسپور ، چند شکلی ، میله ایی شکل ، فاقد پیلی و فیمبریه و پلاسمید است.

نیازمندی های رشد :

در محیط های هوازی ، بی هوازی و میکرو هوازی رشد می کند.

 دامنه درجه حرارت 30 تا 42 درجه است ودرجه حرارت مناسب 37 درجه می باشد.

در محیط کشت خوندار 5 تا10 درصد خون گوسفند و اسب بهترین رشد را دارد.

عدم رشد در محیط های : مک کانکی آگار ، سیمون سیترات

ویژگی های کلونی :

خیلی کوچک ، کلونی ها گرد ، بدون خاصیت همولیتیک ، خاکستری تا خاکستری سفید که گاهی به قرمزی هم متمایل می شود.

خصوصیات بیوشیمیایی :

اکسیداز + ،کاتالاز - ،تحرک - ،TSI - ، مک کانکی - ، نیتریت –

حساسیت باکتری :

به راحتی توسط 0.5 % محلول فرمیک و اسید گلیوکسیل غیر فعال می شود.

سروتیپ :

با استفاده از استخراج آنتی ژن به روش جوشاندن و بهره گیری از فرآیند پرسیپیتاسیون و الایزا که 18 سروتیپ A – R  شناسایی شده است.

بیماریزایی :

سویه های آلمانی و جنوب آفریقا بیماریزایی شدیدتری از سویه های آمریکایی دارند.

میزبان ها :

از بسیاری از گونه های پرندگان جدا شده است.

پرستو ، اردک ، غاز، شترمرغ ، پنگوئن ، قرقاول ، بلدرچین ، مرغ نوروزی ، کبک ، زاغ ، مرغ و بوقلمون.

در پرندگان تجاری در تمامی سنین دیده می شود ولی در سنین بالا بیشتر دیده می شود.

عوامل مستعد گر :

تراکم بالای گله ، بستر نامناسب ، تهویه نا کافی ، مدیریت ضعیف ، عدم رعایت مسایل بهداشتی در کنار بیماری های تنفسی ناشی از : بردوتلا اویوم ، نیوکاسل ، برونشیت ، راینو تراکئیت بوقلمون ، کلی باسیلوز و مایکوپلاسما سینویه .

در اکثر مطالعات تجربی جراحات حاصل از ORT  کم است ولی برای ایجاد جراحات شدیدتر حضور عفونت های ویروسی و باکتریال نیاز است .

انتقال :

افقی ، مستقیم – غیر مستقیم ، ایرسوئل و آب اشامیدنی ، البته شواهدی بر انتقال عمودی بیماری وجود دارد .

باکتری عامل بیماری از تخمدان ، اویدوکت ، تخم های هچ شده و نابارور ، جنین های مرده ، جوجه های مرده در پوسته تخم مرغ ، مرغ و بوقلمون جدا شده است.

دوره انکوباسیون :

تلقیح تجربی ORT  به بوقلمون 22 هفته سبب افسردگی ، سرفه ، کاهش مصرف دان در 24 ساعت ابتدایی شد و در عرض 48 ساعت با سرفه همراه با موکوس خون آلود مشخص شد .

بعد از 5 روز پرندگان سالم شدند و سرفه و افسردگی در آن ها کاهش یافت.

در جوجه های 5 هفته آلودگی تجربی ظرف 2 روز آلودگی ارگان های تنفسی و بعد از 4 روز ظهور علایم را در بر داشت.

علایم کلینیکی :

با توجه به فاکتورهای مدیریتی و محیطی و بیماری های همزمان شدت ظهور علایم و تلفات ناشی از بیماری متفاوت است .

در مرغان گوشتی 3تا6 هفته با مرگ و میر 2 تا 10 درصد دیده می شود .

افسردگی ، کاهش مصرف دان ، کاهش وزن ، عطسه ، ترشحات سیال بینی در کنار ادم صورت .

مرگ ناگهانی در اثر ORT  به علت در گیری مغز و جمجمه در بالای 20 درصد موارد دیده می شود. که می تواند با یا بدون علایم تنفسی باشد.

در مادران گوشتی بر روی تولید اثر گذار است . در پیک تولید یا قبل از پایان تولید ، افزایش مرگ و میر و کاهش دریافت دان در کنار علایم تنفسی خفیف با مرگ و میری متنوع.

در مرغان تخمگذار تجاری با کاهش تولید ، افزایش بد شکلی تخم مرغ ها و مرگ و میر متنوع دیده می شود.

در بوقلمون که در اکثر موارد درگیری پولت های 2 تا 8 هفته را داریم.

در بوقلمون های پیرتر که علایم شدیدتر است.

مرگ و میر 1 تا 15 درصد در حالت نرمال و تا 50 درصد در موارد کمپلکس  دیده می شود .

علایم اولیه : سرفه ، عطسه ، ترشحات بینی ، سینوزیت ، گاهی اختلالات شدید تنفسی که تداوم علایم با کاهش مصرف دان و آب است .

در گله های مادر بوقلمون که کاهش تولید تخم مرغ و افزایش موارد عدم هچ شدن را داریم.

ORT  : می تواند سبب آرتریت و استئومیلیت و التهاب استخوانی در پرندگان پیرتر بشود.

پاتولوژی :

علایم کالبد گشایی :

در جوجه های گوشتی رایج ترین علایم پنومونی و التهاب کیسه های هوایی و آماس جنب است.

حضور یک اکسودای پنیری شکل ، سفید ، کف آلود در کیسه های هوایی

ادم زیر جلدی کاسه سر همراه با استئو میلیت و التهاب استخوان و آنسفالیت

در مرغان گزارش شده است.

در بوقلمون ها کبدی شدن ریه یک طرفه یا دو طرفه ، ادم ریه ، اکسودای فیبرینی روی جنب و کیسه های هوایی ، تراکئیت ملایم ، تورم کبد و طحال و دژنرسانس عضله قلبی در مواردی دیده می شود.

در پرندگان پیرتر که عفونت مفاصل ( کتف ، پا ها ) و مهره ها دیده می شود.

جراحات میکروسکوپیک :

احتقان ریه ، نفوذ و اینفیلتراسیون ماکروفاژها و هتروفیل های کوچک در پارا برونش ها و مجاری هوایی ، ادم جنب و کیسه های هوایی .

ایمنیت :

ایمنی فعال با واکسن کشته شده حاصل می شود .

واکسن زنده می تواند در بین برخی سروتیپ ها ایمنی متقاطع ایجاد کند .

ایمنی مادری تا حداکثر 4 هفته دوام دارد.

تشخیص :

بر پایه علایم کلینیکی و کالبد گشایی است . تشخیص قطعی با جدا سازی باکتری مولد بیماری و شناسایی آنتی بادی صورت می گیرد.

جدا سازی و شناسایی :

بهترین بافتها جهت جدا سازی : نای ، ریه ، کیسه های هوایی

محل های مناسب جهت کشت : سینوس های زیر چشم و خفره بینی

رشد ORT  به علت رشد زیاد سایر باکتری ها پوشیده می شود .

بهترین رشد در پلت در محیط هوازی با 7.5 تا 10 درصد دی اکسید کربن ظرف 48 تا 72 ساعت صورت می گیرد.

کلونی های خالص ORT   دارای بوی مشخصی شبیه به اسید بوتیریک است.

روش های شناسایی :

API-20NE  : سیستمی مناسب جهت شناسایی ORT

API-ZYM : سیستمی مناسب جهت شناسایی فعالیت آنزیمی باکتری

PCR , AGP , RSA test , IFT

اکثر ORT  های جدا شده که نسبت به جنتامایسین مقاوم بوده و برای ممانعت از رشد سایر باکتری ها 10 میکرو گرم جنتامایسین به محیط آگار خون دار افزوده.

سرولوژی :

جهت مونیتورینگ و شناسایی آلودگی ORT  در سطح گله مناسب است .

SPAT  : آزمایش آگلو تیناسیون در پلت که به شناسایی IG M  منجر می شود .

الایزا در سطح فیلد برای شناسایی ORT  مناسب است.

 تشخیص تفریقی :

جراحات تنفسی ناشی از ORT شبیه به

e.coli , P.M ,CL.P ,R.AN,HE.PA می باشد.

برنامه های مدیریت بیماری :

بیماری بسیار مسری است .

در فارم های چند سنی و یا با تراکم بالا به صورت اندمیک یافت می شود.

واکسیناسیون:

واکسن کشته شده در جوجه های گوشتی موثر است.

در گله های مادر گوشتی تزریق واکسن کشته و پایداری آنتی بادی تا 4 هفته در نتاج

تجویز واکسن زنده در 14 روزگی کاهش دهنده پنومونی و التهاب کیسه های هوایی

تجویز واکسن زنده در 6 هفتگی در بوقلمون ها و در معرض گیری بوقلمون ها در سنین 14 تا 21 هفتگی کاهش پنومونی و التهاب کیسه های هوایی

سویه موتانت حساس به حرارت باکتری ایجادگر ایمنیت در بوقلون هاست .

تجویز واکسن اتوژنوس باکتریال در بوقلمون های جوان کاهش شیوع  ORT را در بوقلمون های اسرائیل سبب شده است .

درمان :

باکتری دارای مقاومت اکتسابی نسبت به داکسی سیکلین ، انرو فلوکساسین ، فلومیکویئن ، لینکو مایسین ، تری متوپریم – سولفانامید ، تایلوزین است .

 

دارو درمانی :

 

 amoxicillin dose 250 ppm 3-7 days

dose 500 ppm 4-5 days chlortetracyclin

 

تزریق همزمان پنی سیلین و تترا سیکلین در بر دارنده نتایج رضایت بخش بوده است .

 

 

+ نوشته شده توسط دکتر مهدی هدایتی در هفدهم مهر 1387 و ساعت 20:18 |
مطلب زیر کوتاه و مختصر و مفید پیرامون تیتر گامبورو هست

*دریافت انتی بادی از مادر

*جذب از کیسه زرده

*افزایش عیار انتی بادی تا ۴ روزگی

*جوجه گوشتی هر ۵/۳ روز و تخمی هر ۵/۵ روز یک لوگ از تیتر مادری کم میشود

*تیتر خطر ۳۰۰۰ ولی با توجه به نوع واکسن

رایجترین واکسن ها

intermediate or intermediate pluss

در مورد واکسن intermediate تیتر بحرانی ۱۲۵

در مورد واکسن intermediate pluss تیتر بحرانی ۵۰۰

البته cv هم مهم است

مناسب ۲۵ تا ۳۵ ٪  ِ بالای ۵۰٪ با احتیاط باید رفتار کرد

معمولا" بدون تیتر گرفتن ۱۲-۱۴ روزگی دز اول - دز دوم ۵ روز بعد و دز سوم ۵ روز بعد

تیتر واکسن

intermediate     زنده      تیتر هدف ۲۰۰۰-۴۵۰۰      cv:20-50%

intermediate pluss    زنده      تیتر هدف ۲۰۰۰-6500  cv:20-50%

البته برنامه واکسناسیون و انتخاب نوع واکسن با توجه به شرایط محل میباشد.

+ نوشته شده توسط دکتر مهدی هدایتی در یکم مهر 1387 و ساعت 12:9 |